Mrekullia – Film turqisht me titra: Mbani lotët

Një mësues shkolle Mahir Yılmaz, i cili jeton në një qytet bregdetar të Turqisë në vitet 1960, u transferua në një fshat të largët.

Ai duhej të largohej kundër dëshirës së gruas dhe dy vajzave të tij.

Atij iu desh të bënte një udhëtim shumë të gjatë me autobus, i cili ndalon shumë përpara destinacionit të tij, i cili është dy male larg fshatit pasi qeveria nuk bëri asnjë rrugë më tej.

Pasi bëri një shëtitje nëpër male ai arriti në fshat, i cili ka më shumë gjasa të jetë një vendbanim sesa një fshat.

Banorët e fshatit e kapnin vjedhurazi me armë dhe kur e dinin identitetin e tij, i bënin të ditur se nuk kanë shkollë në fshat.

Fëmijët e fshatit janë të destinuar përgjithmonë në analfabetizëm pasi mësuesi mendon se nuk është në lartësinë e detyrës.

Ne jetojmë nën vullnetin e Zotit për tetë muaj (kur bie borë) dhe në mëshirën e qeverisë për pjesën tjetër të katër muajve. Këto fjalë të plakut të fshatit, përmbledhin realitetin e ashpër të jetës së tyre në komunitet.

Por mësuesi merr detyrën për t’u sjellë atyre një shkollë përmes rrugës qeveritare dhe dështon. Kryeplaku i fshatit, i cili tashmë e ka pëlqyer mësuesin, është i pikëlluar që e sheh të largohet pasi nuk ka shkollë që do të ngrihet nga qeveria. Pasi kalon nata, mësuesi del me një plan për ndërtimin e shkollës.

Ai bën një telefonatë në shtëpinë e tij duke i kërkuar para duke thënë se është rrëmbyer nga banditët. Pasi morën paratë shkolla u ndërtua me ndihmën e fshatarëve dhe banditëve të malit. Ndërkohë, historia fillon të na tregojë jetën e fshatit. Të rinjtë e komunitetit martohen një nga një, me një nuse të zgjedhur nga të moshuarit.

Rituali i zgjedhjes së nuses është mjaft qesharak. Gratë e moshuara të fshatit shkojnë për të zgjedhur pasi dëgjojnë dëshirat dhe kërkesat e beqarëve të kualifikuar dhe këdo që ata zgjedhin duke i bërë pyetje nuses rreth Kuranit, gatimit dhe inspektimit të frymëmarrjeve, duhet ta marrë gruan nga dhëndri.

Dy nga djemtë e Shefit martohen, por djali i madh Azizi është me aftësi të kufizuara, gjoja i goditur nga një lloj paaftësie intelektuale. Njerëzit dhe fëmijët e fshatit tallen dhe tallen me të. Mësuesja e shpëton duke e futur në shkollën e sapogjetur, ku të gjithë fëmijët e fshatit filluan të studionin në një dhomë të vetme dhe në fakt e mëson të shkruante.

Askush nuk e mendonte Azizin si të përshtatshëm për martesë, por papritmas Shefi i shpëton jetën një personi jashtë oborrit në qytet. Burri, nga mirënjohja e tij, i premton babait të dhëndrrave që ta linte vajzën e tij Mizgin të martohej me Azizin. Jeta bëhet e vështirë për Mizgin dhe Azizin pasi komuniteti mendon se ata nuk janë një çift në formë.

Pas disa qëndrimeve dhe sjelljeve lënduese nga fshatarët, Azizi dhe Mizgin ia mbathin duke lënë një letër lamtumire të shkruar nga Azizi.

Disa ditë më vonë edhe mësuesi kthehet në qytetin e tij. 7 vjet më vonë, mësuesi kthehet në fshat me Azizin – jo më me aftësi të kufizuara pas mjekimit nga distrofia muskulare -, Mizgin dhe dy fëmijët e tyre.